In het artikel over het zwemwerkplan, schreef Thamar Henneken over het werkplan dat zij samen met collega’s en verschillende zwembaden aan het ontwikkelen is. In het zwemwerkplan komt straks ook aandacht voor ‘Kinderen die opvallen’. Ik ben erg benieuwd of het zwemwerkplan ook soelaas biedt aan kinderen van vluchtelingen.
Ik begeleid voor vluchtelingenwerk Zeeland een Somalisch gezin met kinderen van 17, 16, 13 en 9 jaar oud. De gemeente waar het gezin woont en de scholen binnen deze gemeenten hechten gelukkig nog waarde aan het schoolzwemmen. Gelukkig, want daardoor kan de jongste tijdens het schoolzwemmen zijn A diploma behalen. Zijn oudere broer en zussen hebben echter minder geluk. Ook zij willen graag leren zwemmen. Zij wonen twee straten verwijderd van een klein strandje waar zij hun leeftijdsgenoten in de zomer veel plezier zien maken in en aan het water. Iets waaraan ze graag zouden willen meedoen. Ze krijgen echter geen zwemles via de school en ze passen ook niet meer in de zwemlessen die aangeboden worden door de plaatselijke zwemvereniging en zwembadexploitant. Sterker nog, er werd daar vriendelijk doch duidelijk medegedeeld dat er eigenlijk geen plek voor hen was in de zwemlesgroepen. Een alternatief zou de volwassen zwemles zijn geweest. Maar wat blijkt, deze wordt alleen onder schooltijd of ’s avond heel laat aangeboden. Dat werd dus ook niets omdat de kinderen elke morgen om 6 uur op moeten staan, om op tijd op school te kunnen komen. Los van de financiële drempels die deelname aan zwemlessen voor hen al zou opleveren, zijn er daarnaast dus nog veel andere drempels te overwinnen.
Gelukkig heb ik door een goede samenwerking met het jeugdsportfonds, het zwembad en de ouders kunnen regelen dat ik zelf -op vrijwillige basis- de kinderen één keer in de week een uur lesgeef tijdens een rustig moment bij het recreatieve zwemmen. Enerzijds lastig, omdat door andere spelende kinderen en banen-zwemmende volwassenen de aandacht niet altijd bij het leren-zwemmen kan zijn. Anderzijds ook erg gezellig, leerzaam en motiverend, omdat de kinderen door voorbeelden direct zien wat zij straks ook allemaal kunnen gaan doen als ze eenmaal het zwemmen onder knie hebben. Inmiddels zijn we tien maanden bezig en heeft de oudste al zijn A en B diploma behaald en gaan de andere twee bijna op voor hun A. Het afnemen van diploma’s gebeurt door instructeurs en examinatoren van het zwembad, die gelukkig bereid waren hiervoor een moment vrij te maken. Omdat ik echter niet alle vluchteling kinderen in Zeeland les kan geven, en helaas niet iedere vrijwilliger bij Vluchtenlingenwerk opgeleid is om zweminstructie te geven, zijn we gaan zoeken naar een mogelijkheid om voor oudere vluchteling kinderen iets structureels te regelen. De drempels die ‘mijn’ kinderen over moesten om te kunnen gaan zwemmen, staan namelijk niet op zichzelf. Deze zijn exemplarisch voor meerdere vluchteling kinderen die de basisschoolleeftijd gepasseerd zijn. We schreven het projectplan ‘Als een vis in het Zeeuwse water’ en hebben inmiddels financiering aangevraagd bij verschillende fondsen. Helaas nog nergens ‘groen licht’ wat in deze tijd van crisis en ‘anti-doelgroepen’-beleid wellicht niet onlogisch is, maar we blijven moed houden. Het kan toch niet zo zijn dat deze kinderen straks goed geïntegreerd zijn in de Nederlandse samenleving, maar niet kunnen zwemmen?
Ben jij op zoek naar een leverancier die kan helpen met het schoonmaken en schoonhouden van jouw zwembad of zwemschool? 👉 Klik hier.
Mocht u tips voor mij hebben of vragen over het projectplan, neem dan gerust contact op via e.wisse@mulierinstituut.nl