Oorlog in Oekraïne, klimaatveranderingen, stikstofproblematiek: we leven in een spannende en onzekere tijd. Daarnaast zijn we van een coronacrisis overgegaan in een energiecrisis en hebben nu te maken met sterk stijgende energie kosten en een beperkte beschikbaarheid van energie. Wij kunnen er niet omheen, deze crisis raakt ons allemaal. Zeker ook de zwembranche met zwembaden als grootverbruikers. We zullen er dus wat aan moeten doen, zo stelt Ronald Spoelstra in zijn column.
![](https://i0.wp.com/www.zwembadbranche.nl/wp-content/uploads/2023/02/klimaat-besparen-milieu.png?resize=1000%2C667&ssl=1)
Beschikbaar én betaalbaar
Verduurzamen van ons vastgoed is zeker een noodzakelijke stap, maar ook zullen we gedwongen worden om na te denken over onze wensen en eisen. Kunnen we op dezelfde voet verder of kan het ook anders? Moeten we wel echt aardbeien en exotische vruchten in de winter hebben en binnenzwemmen of schaatsen in de winter? Als we in de zomer door zonnepanelen ‘gratis’ energie kunnen verkrijgen, waarom zouden we daar dan niet volop gebruik van maken. Door alleen dan de energie te verbruiken of technieken uit te nutten die de energie kunnen opslaan of transformeren. Zodat we deze wel in de normaal gesproken ‘duurdere’ periode gunstig kunnen gebruiken. Om de functie van het gebouw beschikbaar én betaalbaar te houden zullen dan ook steeds vaker toepassingen zoals warmte en/of koude opslag, accu pack, waterstof, windenergie en biobrandstoffen worden ingezet. Maar ook zal er bij accommodaties veel meer moeten worden gekeken naar de omgeving in plaats van naar het gebouw op zichzelf. Is er eventueel uitwisseling van energie mogelijk met bedrijven in de buurt? Het slimmer gebruiken van restwarmte en warmte afvalstromen zullen steeds meer worden ingezet om zo de functie te kunnen behouden. Maar ook kunnen de openingstijden beter worden afgestemd op de beschikbaarheid van energie. Vanzelfsprekend moeten cruciale functies van gebouwen altijd doorgang vinden. Zorg- en ziekenhuizen en overige primaire taken zullen actief moeten blijven, zoals bijvoorbeeld zwemlessen. Maar ook hier kan slim worden gekeken naar het verbruik en zwemlessen kunnen worden overgenomen door kleinere private instructiebaden. Waarbij de zwemparadijzen die niet zijn verduurzaamd mogelijk terrein gaan verliezen.
Noodzaak en funfactor
Voor de toekomst zal vooral selectiever worden gekeken naar de noodzaak en de fun (luxe) factor van een gebouw. Maar dit hoeft zeker geen verkeerde ontwikkeling te zijn voor de zwembranche, het biedt juist ook kansen. Kansen voor innovatie en versnelling van onze verduurzamingsambitie van onder meer het Klimaatakkoord van Parijs. Door alles wat er nu speelt, komt verduurzaming in een versnelling. Niet geheel onverwacht overigens, de geschiedenis leert ons immers dat in de meest instabiele periode ontwikkelingen het snelst gaan. Voor de zwembranche betekent dit dat het gebruik van buitenwater (natuurbaden), kleinere instructiebaden, wisselende openingstijden en opslag van energiesystemen hun welkome entree zullen maken. Ook zal er meer geld worden vrijgemaakt voor isolatie en natuurlijke energiebronnen. De hoge prijs van energie versnelt de terugverdientijd en maakt veel maatregelen nu haalbaar. Uiteindelijk zullen we – mede ook door de beschikbaarheid van middelen, grondstoffen, vaklieden en planvormingen- nog een jaar of 4 tot 5 in transitie zitten, maar dan zijn er veel zaken aangepakt. Doelstellingen voor 2030 lijken daarmee ineens een stuk reëler te worden. De energiecrisis raakt ons allemaal op de korte termijn en de aanleiding heeft niemand gewild. Op de lange termijn kunnen de resultaten wel eens het verschil maken dat we allemaal zo nodig hebben voor een toekomstbestendige branche en een leefbare toekomst.
Deze column is geschreven door Ronald Spoelstra en verscheen eerder in ZwembadBranche #86
Lees ook: Energie besparen: ‘iedereen heeft het in de vingers, letterlijk en figuurlijk’