Het gebruik van zwembandjes wordt door veel organisaties en personen aanbevolen. Echter het dragen van zwembandjes biedt natuurlijk géén garantie voor de veiligheid. Ook mét zwembandjes om kunnen ongelukken ontstaan. Maar zijn de ouders daar wel voldoende van op de hoogte? Deze column van Titeke Postma geeft aan wat de gevaren kunnen zijn van zwembandjes. Must read voor elke zwemouder!
![](https://i0.wp.com/www.zwembadbranche.nl/wp-content/uploads/2017/07/meisje-zwembandjes.png?resize=1030%2C686&ssl=1)
Voorovervallen
Zo kan een kindje met bandjes gewoon voorovervallen. Wanneer een jong kind met zwembandjes voorovervalt en daarbij met het gezicht in het water komt, is het moeilijk om zelfstandig weer overeind te komen. Dit geldt vooral voor ondiep water waar kinderen kunnen staan. Je kent misschien nog wel het filmpje over een jongetje dat met een bandje om vooroverviel en niet meer overeind kwam totdat iemand hem hielp. In plaats van verdrinking voorkomen, werken de bandjes dan juist tegen, het is voor kinderen in die situatie lastig om de voeten weer onder het lichaam te brengen, op de bodem te plaatsen en op die manier weer te gaan staan. In dieper water is dit anders, de zwembandjes zorgen er dan voor dat een kind verticaal in het water blijft hangen. Het gevaar van voorover vallen is dan minder groot.
Ben jij op zoek naar een leverancier die kan helpen met het schoonmaken en schoonhouden van jouw zwembad of zwemschool? 👉 Klik hier.
Lees ook: Let de zwemouder goed op? Een paar ‘must-do’s’ op rij!
Spelen in de zee of het meer
Wanneer je op vakantie gaat naar (buiten) water of een middagje gaat zwemmen in zee, een meer of een camping met een zwembad, kun je beslissen of je wel of geen zwembandjes gebruikt. De meningen zijn hierover sterk verdeeld. ‘Speel op zeker, bandjes aan’ is een veel gehoord advies. Maar door de wind is er kans dat je kind met bandjes sneller afdrijft. En omvallen in de zee is zowel met als zonder bandjes een onplezierige ervaring, met name als je kind nog heel onzeker is. Het is verstandig om in dat geval hand in hand de zee in te gaan of je kind te laten spelen aan het begin van de vloedlijn. Wanneer je kind zichzelf wel vertrouwt en water heel leuk vindt, zal het vooral uitgedaagd worden door de golven. Gevaar wordt dan totaal niet gezien, daar is je kind veel te jong voor. Zorg er daarom altijd voor dat je in de buurt blijft en je kind in de gaten houdt.
Dit blog is een samenvatting van de paragraaf ‘Ga bewust met zwembandjes om’ uit het boek ‘Leren zwemmen is leuk! tips voor zwemlesouders en kinderen om samen te oefenen’, geschreven door Titeke Postma.
Zwembandjes kunnen lek gaan, zwembandjes kunnen afschieten wanneer een kindje in het water springt. Blijf dus altijd bij je kind, ook al heeft het zwembandjes aan. Máár gebeurd er onverhoopt iets, is je kind in die ene halve seconden ineens weg, dan ben je beter af mét, dan zónder bandjes. Hoe heftig ook; maar al geraakt je kind onder water, een kind mét bandjes, kun je vinden… een kind zonder bandjes zakt naar de bodem -en zeker bij natuurwater- is ‘weg’ . Een afgedreven kind met bandjes word sneller gevonden, dan een kind zonder bandjes… Vandaar dat ik toch voorstander ben van het gebruik van -goede- zwemvleugeltjes.
Hoe je het wendt of keert…als volwassene moeten je ogen altijd op je kind gericht zijn als er water in de buurt is….bandjes zijn een hulpmiddel…jij als volwassene blijft de verantwoordelijke….
Maarja tegenwoordig zijn telefoons belangrijker, denk ik, als instructrice, weleens…
Maar toch blijf ik pleiten voor bandjes ipv een zwemvestje! Waarom…als Kids omvallen met een zwemvest komen ze echt nooit meer overeind, met bandjes om is hun lijfje nog even zwaarder dus de beentjes kunnen zakken dan komt het hoofdje makkelijker boven water…maar ik blijf erbij. …volwassenen mogen nooit maar dan ook nooit een kind 1 seconde uit het oog verliezen als er water in de buurt is…Ook weet ik, uit eigen ervaring, dat dat vreselijk moeilijk is…. hiermee wil ik ook zeggen ……ik veroordeel niemand. …
Keer meegemaakt tijdens het toezicht houden dat kind uit een glijbaan komt, en vervolgens het vleugeltje door de klap op het water scheurt. Blijf als ouder altijd in de buurt.
Wat mij ook blijft verbazen is dat wanneer een zwembad “gesloten is” voor mensen met bandjes (dit ivm stromingen en uitmondingen van glijbanen + diepte) dat ouders zeggen dan doen we ze toch af. En vervolgens wel “netjes” 1 voor 1 naar beneden laten gaan (kind eerst)..
Einde van het verhaal, kind ligt onderaan een glijbaan te spartelen & vervolgens komt pappa/mamma hem “redden”.
Vervolgens grote bek krijgen omdat je het kind uit water haalt.
Duhhh, je houdt je kind toch in de gaten. Sinds wanneer zijn zwembandjes een vrijbrief om je kind uit het oog te verliezen bij het water. Of snap ik het niet?